Home
Welcome to the website of Munthandel G. Henzen. With the navigation-frame you can select a part of our collection. If you click on a photo an enlargement will appear. Does a coin appeal to you then you can order it by clicking on order. The coins you wish to order will be collected on an order form. After you have completed your order you can simply e-mail the order form to us. We will confirm your order by sending an invoice. After receipt of full payment, the coin(s) will be sent to you. There is also the possibility to view the coins at our office by making an appointment.
For our loyal customers we also regularly publish richly illustrated price lists with special offers. When you order you can indicate whether you want to receive these price lists.
We hope you will enjoy viewing our website and we hope you will find something of your interest.
Gijs Henzen
Current events and historical facts that we would like to highlight:
The current situation in Iran sometimes reminds me of Croesus. He had managed to significantly expand his kingdom of Lydia and bring important Greek cities on the west coast of Asia Minor under his control. His wealth reached mythical proportions. Now the idea occurred to him to expand his Empire to the east as well, where the Persians ruled. His reasoning must have been to seek advice first, and he went to consult in Delphi, where he asked the Oracle whether he should go to war against Cyrus II of Persia. The Oracle gave the famous, ambiguous answer that if he were to cross the River Halys, he would "destroy a great empire." That reassured Croesus, who could not be denied a certain degree of overconfidence. He assembled a large army and marched east. The first confrontation with the Persians took place in Cappadocia, during the Battle of Pteria (547 BC), and ended inconclusively for the time being. But things did not go well for Croesus′s army. Cyrus pursued Croesus to Lydia and inflicted a crushing defeat upon him on the plain north of Sardis in the Battle of Thymbra (December 547 BC). But Croesus′s misery grew even greater. After a fourteen-day siege, the capital of the Lydian Empire, Sardis, was captured and Croesus was taken prisoner. According to tradition (including that of Herodotus), Croesus was burned at the stake but was ultimately spared by Cyrus. A magnanimous gesture. The Empire that was destroyed was his own Empire, and not, as he had understood the Oracle in his arrogance, the Persian Empire.....
Translated to the present day, we can state that Trump, also "somewhat" overconfident and certainly not the smartest, allowed himself to be advised by false prophets and warmongers like Bibi Netanyahu and Pete Hegseth, who promised Trump a quick and victorious victory over Iran (the Persians). Nothing could have been further from the truth. His attack on Iran became a major debacle. For the US, it is yet another military and political humiliation and defeat in which no other country supports or comes to its aid, except, of course, the terror state of Israel, which is kept afloat entirely by the US. The US is a superpower in decline, and current political and military policy can be seen as a catalyst in that development. Israel has since developed into a pariah, from which the world—including the US and Europe—will eventually wash its hands. It′s horrific crimes can no longer be defended or justified. The downfall of Israel is a matter of time...
Iran is one of the great pillars of Islam, and the Islamic regime therefore did not appear out of nowhere. It is certainly not a Western state, but that does not work to its disadvantage. The country possesses a cultural richness, civilization, and glorious history that makes that of the US pale in comparison. The idea that Europe and the US can once again install a vassal king (Shah) there who will dance entirely to their tune and pursue Western policies is a utopian notion. MI6 and the CIA succeeded in doing so in 1953, when they ousted the democratic Mossadeq through a coup and made Reza Pahlavi, who until then had very limited power, supreme in Iran. It became a dictatorial terror state, with some 100,000 political prisoners in the 1970s. There are individuals from the camp of the former dictatorial Shah regime who want to repeat this trick, this time with the eponymous son of the old Shah. Iranians who have publicly opposed that idea are threatened with death. That speaks volumes about the intentions of the "young" Reza Pahlavi and his followers. Consequently, they are supported by the US and Israel—the Zionist camp, in other words. A recipe for chaos, death, and destruction. So, don′t do it. Twice, the West has nipped democratic developments in Iran in the bud: shortly after World War I and in 1953. The Iranian population is therefore not entirely unfamiliar with democracy, and there will be a third chance. Democratic developments must originate from Iran itself, not from the West. In the Netherlands, former Minister of Foreign Affairs Uri Rosenthal (VVD) plays a very reprehensible role in this regard, promoting the return of the Shah. He is a fervent supporter of Zionism who constantly justifies Israel′s acts of terror and downplays or even denies the genocide against the Palestinians, which no sensible person doubts anymore. The VVD should tar and feather such an idiot from the party....
How is it possible that there are still people who harbor any sympathy for Israel? If there are still Christians who support Israel, then they have understood little of Christianity and Judaism. Modern Israel has little to do with religious Judaism or Biblical Israel and is even in conflict with it. There are few countries as cruel and murderous as this racist apartheid state of European settlers (so-called Zionists). They have now devised yet another racist law so that they can murder Palestinians according to their corrupt legislation. One must bear in mind that there are also many thousands of Palestinians in Israeli prisons without any legitimate reason. They were simply arrested arbitrarily because the Israelis can do so. There is no one preventing them from doing so. Palestinians are without any rights in Israel. Rape and torture are commonplace, and confessions made under those circumstances have no legal validity whatsoever, yet they could soon cost innocent Palestinians their lives. Israel has now also set its sights on Lebanon, where, just as in Gaza, innocent civilians are being driven from their villages and homes or murdered. All this in the context of the formation of a "Greater Israel," an idiotic notion of religious fanatics who currently determine policy in Israel. Genocide, mass murders, torture, rape, theft of land and property, starvation, sadism—Israel practices all of this on a large scale, and the international community does nothing. Why economic sanctions for Russia and Iran and not for Israel? Israel is at least as criminal, not just for a few years, but since its inception in 1948. Israel is a total failed project that should never have existed in this form. What and who gave the Zionists, settlers from Europe, the right to steal the land and homes from the Palestinian population—the rightful inhabitants of Palestine. Zionism is the greatest cause of current antisemitism. Antisemitism must be combated at all times, and therefore Zionism as well. In fact, the formation of the State of Israel, with all its crimes, is a kick in the teeth for all victims of the Shoah. After all, the State of Israel is doing exactly the same thing as the Nazi regime, only now the Palestinians are the victims. The Jewish victims of the Shoah are turning in their graves! They are being humiliated again, this time by the Zionists. Moreover, Israel is a constant threat to the entire Middle East. This satellite state of Europe and the US does not belong there and is a malignant tumor for the region. It is a terrorist state of aggression, supported by the US and Europe. A two-state solution is an absolute utopia because there has never been, and never will be, an equal and just distribution of land and goods. For that reason, Israel should never have been recognized as a state. It is murderous, racist, and it promotes antisemitism. That was a huge mistake. Palestine can be the home for the original inhabitants of this region, such as Palestinians, Christians, and Arab Jews. They lived together there in peace for about 2,000 years, until European settlers, particularly Ashkenazi Jews from Eastern Europe, completely disrupted that hegemony and established a racist apartheid state in 1948, sowing death and destruction throughout the wider region.....
Don′t think that Israel will stop murdering, oppressing, and expelling the rightful inhabitants of Palestine, the Palestinians. The genocide of the Palestinians and the theft of Palestinian land continues unabated, and the murderous Zionist settlers are not being hindered in the slightest by the Israeli government. On the contrary, they are being supported by the terrorists of the IDF. The Israeli justice system is completely rotten. It is part of the genocide that has been ongoing since 1947/1948 (Nakba), yet the international community has turned a blind eye for 60 years and continues to support the murderers. A gross scandal. Get to know the facts and support the Palestinians!
Glaubt nicht, dass Israel mit dem Morden, Unterdrücken und Vertreiben der rechtmäßigen Bewohner Palästinas, der Palästinenser, aufhören wird. Der Völkermord an den Palästinensern und der Diebstahl palästinensischen Landes gehen ungebremst weiter, und die mörderischen zionistischen Siedler werden von der israelischen Regierung nicht im Geringsten behindert. Im Gegenteil, sie werden von den Terroristen der israelischen Armee (IDF) unterstützt. Das israelische Justizsystem ist völlig korrupt. Es ist Teil des Völkermords, der seit 1947/48 (Nakba) andauert, doch die internationale Gemeinschaft hat 60 Jahre lang weggesehen und unterstützt die Mörder weiterhin. Ein ungeheurer Skandal. Informiert euch über die Fakten und unterstützt die Palästinenser!
Many Dutch people did not or did not sufficiently resist the genocide of the Jews in 1940-1945. This is now happening to the Palestinians. Do not make the same mistake; DO NOT SIT STILL AND TAKE ACTION AGAINST THIS GREAT INJUSTICE:
SUPPORT: https://rightsforum.org
It is everyone′s duty, regardless of profession, status, or social position, to speak out against the murderers and oppressors of this world, Whether it′s Trump, Putin, Netanyahu, or Xi Jinping. As soon as we remain silent, we give them a free pass, and ultimately, we are all victims. What is a human being without humanity, justice, and compassion? Don′t be a coward but speak out against injustice!
https://www.youtube.com/watch?v=211f_Z5KYy8
Search by product name
our monthly special offer
Our latest acquisitions
 |
 
 |
JULIA MAMAEA, mother of Severus Alexander - AE Sestertius, Rome (224)
weight 20,06gr. ; bronze Ø 28mm.
obv. Draped and diademed bust of Julia Mamaea right,
surrounded by the legend; IVLIA MAMAEA AVGVSTA
rev. Venus, draped, seated left, holding statuette in right hand
and sceptre in left hand, S - C in exergue, surrounded by the
legend; VENVS FELIX
VENUS
Venus is one of the most famous goddesses of the Roman pantheon, known for her grace and beauty. Her likeness was recreated countless times in a variety of different media. She was depicted in many ways on coinage, and was called several different names by the inscriptions: Venus Genetrix, Venus Felix, and Venus Victrix. By studying the whole collection of coins of Venus from the late Republican period through AD 192, it is possible to gain an understanding of how depiction of the goddess corresponded to the title she was given on that coin. Using that information, one can then determine which aspect of Venus is represented in unlabelled images of her. Similarly, the data can be used to critique scholarly opinions on the original appearances of the lost cult statues of Venus Genetrix, Felix, and Victrix. There is a fair bit of overlap between the attributes of Venus Genetrix and Felix, as they share the common image of the goddess usually holding an apple. However, depictions of the deity holding an infant or unveiling herself are unique to Venus Genetrix, and images of birds are not seen on coins with epithets other than Venus Felix. Venus Victrix is the only aspect of the goddess to be shown with Mars on coinage, although this happens only rarely. Otherwise, she can be difficult to differentiate from other aspects of Venus. With observations such as these and others in mind, scholarly suggestions about the appearances of the lost cult statues seem less credible, and more open for debate.
• Venus Genetrix (Venus the Mother) represents Venus as the mythical mother of the Roman people (via her son Aeneas) and the divine ancestor of the Julian family. It often features the goddess seated or standing, holding a scepter and a child (Cupid).
• Venus Victrix (Venus the Conqueror) represents Venus as a bringer of victory. Though Venus was not a war goddess, linking her to victory allowed generals to claim that the goddess of love favored their military success. It typically depicts her holding a helmet, a scepter, or a small winged Victory
• Venus Felix (Lucky or Prosperous Venus) represents Venus as the embodiment of ″good fortune″. This epithet blends the attributes of Venus (attraction/beauty) with Fortuna (luck). It was meant to signify that an emperor or empress possessed divine favor, bringing blessing, luck, and prosperity to the Roman Empire. Usually she holds a small statuette of her son, Cupid, in one hand and the inverted spear of Mars (symbolizing love conquering war) or scepter in the other.
Cohen 69 ; RIC 701 ; BMC 197 ; Sear 8233
attractive specimen with green patina
vf |
|
| |
|
 |
SEVERUS ALEXANDER, 222-235 - AE Sestertius, Rome (232)
weight 22,34gr. ; bronze Ø 30mm.
obv. Laureate bust of Severus right, wearing cuirass and paludamentum,
surrounded by the legend; IMP ALEXANDER PIVS AVG
rev. Mars, helmeted, standing left, leaning on shield and holding spear;
standard resting on right arm, S - C across fields, surrounded by the legend;
MARS VLTOR
Mars was the god of war and also an agricultural guardian, a combination characteristic of early Rome. He was the son of Jupiter and Juno, and he was the most prominent of the military gods in the religion of the Roman army. Most of his festivals were held in March, the month named for him (Latin Martius), and in October, which began the season for military campaigning and ended the season for farming.
Augustus created the cult of "Mars the Avenger" (Mars Ultor) to mark two occasions: his defeat of the assassins of Caesar at Philippi in 42 BC, and the negotiated return of the Roman battle standards that had been lost to the Parthians at the Battle of Carrhae in 53 BC. The god is depicted wearing a cuirass and helmet and standing in a "martial pose," leaning on a lance he holds in his right hand. He holds a shield in his left hand. The Temple of Mars Ultor, dedicated in 2 BC in the center of the Forum of Augustus, gave the god a new place of honor. The goddess Ultio, a divine personification of vengeance, had an altar and golden statue in his temple.
Cohen 167 ; RIC 638d ; BMC 804 ; Sear 7980
vf/vf- |
|
| |
|
 |
SEPTIMIUS SEVERUS, 193-211 - AE Sestertius, Rome (210)
weight 24,01gr. ; orichalcum Ø 30mm.
obv. Laureate head of Severus right, surrounded by the legend;
L SEPT SEVE - RVS PIVS AVG
rev. Annona, draped, seated right, holding corn-ears in lap,
before her, prow of ship with small figures,surrounded by
the legend; RESTITVTOR VRBIS
In ancient Roman religion, Annona is the divine personification of the grain supply to the city of Rome. She is closely connected to the goddess Ceres, with whom she is often depicted in art. Annona, often as Annona Augusti, was a creation of Imperial religious propaganda, manifested in iconography and cult practice. Annona is typically depicted with a cornucopia (horn of plenty) in her arm, and a ship′s prow in the background, alluding to the transport of grain into the harbor of Rome. On coins, she frequently stands between a modius (grain-measure) and the prow of a galley, with ears of grain in one hand and a cornucopia in the other; sometimes she holds a rudder or an anchor.
In the propaganda of Claudius, the cult of Ceres Augusta made explicit the divine power that lay in the Imperial provision of the annona, the grain supply to the city. Annona Augusti appears on coins late in the reign of Nero, when the Cult of Virtues came into prominence in the wake of the Pisonian conspiracy. She embodied two of the material benefits of Imperial rule, along with Securitas Augusti, ″Augustan Security,″ and often appeared as part of a pair with Ceres. On Neronian coinage, Ceres, Annona, and Abundantia (″Abundance″) were closely associated.
Annona also appears on coins issued under Vespasian, where along with other Virtues she represents the restoration of confidence in the principate, and on the coinage of Titus, Domitianus, Trajanus, Hadrianus, Antoninus Pius, and Septimius Severus. She was a particular favorite in Trajanus′ propaganda, which sought to portray his reign as a renewal and a prosperous new era for humanity; hence Annona often appears with a symbolic child. In the context of Trajanic politics, Annona represented Rome′s grain independence from its traditional supplier Egypt.
Cohen 554 ; RIC 794A ; BMC 393, 181 ; Sear 6429 R
Attractive dark browm patina. Rare.
vf- à f/vf |
|
| |
|
 |
SPANISH EMPIRE - CARLOS IV, 1788-1808 - PERU - Proclamation medal 1789
weight 13,97gr. ; silver Ø 37mm.
4 reales-sized proclamation medal
tulip edge
obv. Crowned coat of arms of Spain enclosed by the chain of the
Order of the Golden Fleece, surrounded by the legend;
•CAROLUS•IV•D•G• - HISP•ET IND•REX•
rev. Crowned double eagle with wings spread, coat-of-arms on breast
containing three crowns between K-I above pomegranate, over waves;
CRO - IX ✿ flanking claws; crowned and garlanded Pillars of Hercules
flanking, surrounded by the legend;
✿PUBLIC✿FIDELIT✿JURAM✿D✿10✿OCTOBRIS✿1789
cf. Sedwick & Associates, LLC, Treasure Auction 39, Lot 1289
(in good xf : USD 1,050 + 20%)
♦ wonderful example with attractive toning ♦
Medina 180 ; Herrera 156 ; Fonrobert 8942
xf |
|
| |
|
 |
KINGDOM OF THRACE - LYSIMACHOS, 305-281 BC – MACEDONIA - AV Stater, Pella (286-281 BC)
weight 8,51gr. ; gold Ø 17,5mm.
obv. Diademed head of the deified Alexander the Great right,
with horn of Ammon over his ear
rev. Athena enthroned left, holding Nikè and resting left arm on shield,
transverse spear resting against her right side, monogram in inner left field,
P on thone, K in exergue, ΒΑΣΙΛΕΩΣ on right, ΛΥΣΙΜΑΧΟΥ on left
This is a particularly appealing lifetime issue of Lysimachos. The style is
elegant and the head of Alexander is beautifully modeled in high relief.
Very rare.
cf. NAC 158, Zürich 5 November 2025, Lot 76
(in xf with minor scuff: SFR 13.000 + 22,5%)
Müller 503-504var. ; SNG.Copenhagen- ; Thompson page 181, no. 241 ;
Jameson 2464 ; SNG.Locket 1247 RR
Very minor scratch on obverse. Perfectly centered lustrous specimen.
xf- |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
 |
NOORDELIJKE NEDERLANDEN (NETHERLANDS) - REPUBLIEK, 1581-1795 - WEST-FRIESLAND - Zilveren rijder 1659, Medemblik
gewicht 31,19gr. ; zilver Ø 45mm.
muntmeester: Gerrit van Romondt Dzn.
muntmeesterteken: bloem
vz. Geharnaste ridder te paard naar rechts met in zijn rechterhand
een geheven zwaard, daaronder het gekroonde wapen van
West-Friesland, binnen een parelcirkel, omringd door de tekst;
MO:NO•ARG•PRO•CON - FOE•BELG•WESTF•
kz. Het gekroonde generaliteitswapen gehouden door twee frontaal
aanziende leeuwen, daaronder een basis van bladornamenten, binnen
een parelcirkel, omringd door de tekst;
:CONCORDIA• - RES PARVAE• - CRESCVNT•1659
Het betreft hier het eerste jaar van aanmunting van dit munttype. In 1659 besloot men tot de invoering van de zilveren rijder en de zilveren dukaat, en hun halve waardes. Dit paste qua beeldenaar ook goed bij de reeds bestaande gouden rijder (vanaf 1606) en gouden dukaat (vanaf 1586). De zilveren rijder kreeg de koers van 63 stuivers en was de tegenhanger van de dukaton van de Spaanse Nederlanden.
Delmonte 1019 ; Verkade 61.1 ; HNPM.28 ;
CNM.2.46.38 ; Pannekeet 49 ; Davenport 4939 S
Minieme sporen van oxidatie en kleine zwaktes van de slag,
overigens een net exemplaar. Schaars.
zfr |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
 |
NOORDELIJKE NEDERLANDEN (NETHERLANDS) - REPUBLIEK, 1581-1795 - ZEELAND - Leeuwendaalder 1648, Middelburg
gewicht 27,17gr. ; zilver Ø 41mm.
muntmeester: Pieter van der Voorde
muntteken: burcht
vz. Geharnaste en gehelmde ridder staande naar links, hoofd naar rechts
gewend, sjerp royaal om zich heen geslagen waarvan hij het geluste
uiteinde in zijn rechterhand houdt, het wapenschild van Holland binnen
een geornamenteerde omlijsting voor zich geplaatst, binnen een parelcirkel,
omringd door de tekst; MO•ARG•PRO•CON – FOE•BELG•ZEL•♖
kz. Klimmende Hollandse leeuw naar links binnen een parelcirkel,
omringd door de tekst; CONFIDENS•DNO•NON•MOVETVR •1648•
Deze munt is geslagen in 1648, het jaar waarin de
Tachtig jarige Oorlog (1568-1648) werd beeindigd;
Op 30 januari 1648 tekenden Spanje en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden de Vrede van Münster. De afspraken uit de Vrede van Münster werden van kracht op 15 mei 1648. Met deze vrede erkende Spanje de soevereiniteit van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Hiermee kwam er een eind aan de Nederlandse Opstand. Omdat Frankrijk steeds eisen stelde, besloot de Republiek buiten Frankrijk om de Vrede met Spanje te regelen. Namens Spanje zette koning Filips IV (1605-1665) zijn handtekening.
Een belangrijk gevolg van de Vrede van Münster was onder meer dat de Nederduitsch Gereformeerde Kerk de officiële Nederlandse ′staatkerk′ werd. Alle kerken en kloosters van de Rooms-Katholieke Kerk vervielen aan de Nederlandse staat. Tot 1795 mochten katholieken wel hun geloof uitoefenen, maar wel in schuilkerken en niet in het openbaar. Joden mochten zich aan het begin van de zeventiende eeuw vestigen in de net gestarte Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Allerlei steden openden hun poorten, eerst voor de Portugese en later voor de Asjkenazische Joden. Ze mochten daar ook hun geloof uitoefenen en synagogen bouwen. Er waren echter ook veel steden die juist verboden uitvaardigden voor Joden om zelfs maar een nacht in de stad door te brengen. Contact met hen moest zoveel worden vermeden, joden mochten geen publieke functies bekleden, grond bezitten of christenen in dienst hebben. Ze konden niet toetreden tot een handels- of ambachtsgilde. Als jood werd het zo verdomd lastig handel te drijven of een ambacht uit te oefenen. De vaak veronderstelde tolerantie van de Republiek is dus zeer betrekkelijk en de zogenaamde ″godsdienstvrijheid″ waarvoor met zo gestreden had ten tijde van de Tachtig Jarige Oorlog gold dan toch vooral voor de Christelijk gereformeerden.
Eveneens zorgde de Vrede van Münster voor het ontstaan van de grens tussen de Republiek en de Zuidelijke Nederlanden. Die grens werd bepaald door de frontlinie waar de Spanjaarden en opstandelingen elkaar ontmoetten.
Delmonte 839 ; Verkade 88.1 ; HNPM.30 ;
CNM.2.49.41 ; Davenport 4872 R
gebruikelijke zwaktes van de slag, doch voor type een net exemplaar
zfr |
|
| |
|
 |
ZUIDELIJKE NEDERLANDEN (SOUTHERN NETHERLANDS) - HEERLIJKHEID STEVENSWEERT - HERMAN FREDERIK VAN DEN BERGH, 1626-1632 - Duit z.j. (ca.1628-1632)
gewicht 1,37gr. ; koper Ø 18mm.
vz. Gekroond wapen van Bergh tussen twee neerhangende bladertakken
kz. SST / INSV / LA binnen een bladerkrans welke op de kwartieren
wordt onderbroken door rozetten
Herman Frederik van den Bergh was de buitenechtelijke zoon van graaf Hendrik van den Bergh en een onbekende vrouw. Hij kwam in of omstreeks 1600 ter wereld, maar zijn precieze geboortedatum en -plaats zijn niet bekend. Kort voor of na hem werd zijn zus (of halfzus) Anna Maria geboren. Zijn vader Hendrik heeft de identiteit van deze onbekende vrouw (of vrouwen) nooit willen onthullen.
Herman Frederik was de enige zoon van graaf Hendrik die volwassen is geworden. Hij had geen broers, en zijn enige halfbroer Hendrik Oswald was rond 1622 al als kind overleden. Behalve graaf van Bergh was Herman Frederik heer van de heerlijkheden Stevensweert (dat ook Ohé en Laak omvatte), Rutten, Nederheim en Peen. Hij wordt ook vermeld als heer van Ghoor, een titel die hij van zijn stiefmoeder Hiëronyma Catharina van Spaur-Flavon moet hebben geërfd, maar de heerlijkheid Ghoor wordt net als Meijel, en Pol en Panheel (waarvan zij stiefmoeder ook vrouwe was) niet beschouwd als Berghse bezitting. Herman Frederik werd net als zijn vader militair en nam in 1629 als overste-kolonel dienst in het Spaanse leger. Hij was toen gelegerd in Roermond. In 1641 liep hij over naar het leger van de Republiek der Verenigde Nederlanden.
In Roermond zal hij zijn toekomstige echtgenote Josina Judoca Walburgis van Löwenstein-Wertheim-Rochefort hebben leren kennen. Zij was stiftsdame in het naburige Stift Thorn. Haar roepnaam was waarschijnlijk Walburg. Geboren in 1615 in Rochefort in de Ardennen was zij een stuk jonger dan Herman Frederik, maar op 16 december 1632 trouwde hij in Stevensweert in besloten kring met haar. Behalve de pastoor waren alleen enkele getuigen bij de plechtigheid aanwezig. Deze geheimzinnigheid had te maken met het feit Walburg, ondanks haar jeugdige leeftijd en tegen haar zin, in het jaar daarvoor abdis was geworden van het Stift Thorn. In 1627 was zij daar met een jongere zus Dorothea Catharina als kanonesse ingetreden. Na haar huwelijk keerde zij terug naar Thorn, maar nadat haar vader een jaar later van het huwelijk hoorde, heeft hij haar vier jaar lang in een klooster in Rochefort gevangengehouden. Na vier jaar lukte het haar door een list te ontsnappen en terug te keren naar Herman Frederik, die in de tussentijd in Engeland en Italië was geweest.
Het huwelijk van Herman Frederik en Wallburg is kinderloos gebleven. Zij woonden afwisselend op Kasteel Ter Aa in Berlicum bij Den Bosch en op Kasteel Walburg in de heerlijkheid Stevensweert. Laatstgenoemd kasteel heeft Herman Frederik voor zijn vrouw laten bouwen, nadat hij het kasteel in Stevensweert in 1633 aan Spaanse troepen had moeten prijsgeven. Het echtpaar was ook vaak in Maastricht en Aken. Er zijn vooralsnog geen aanwijzingen dat Herman Frederik, voor of na zijn huwelijk, ooit in Bergh is geweest.
De hagemunt in Stevensweert;
De graven van Bergh bezaten het muntrecht in ′s-Heerenberg, Dieren en Hedel. Graaf Herman Frederiks oudoom Frederik heeft de Hedelse munt vanaf 1577 enige tijd als hagemunt in bedrijf gehad. Een hagemunt was een munthuis waar uit winstbejag munten van slechte kwaliteit of nagemaakte munten werden geslagen. Omstreeks 1581 werd de Hedelse munt verplaatst naar Stevensweert. Al na korte tijd werd de muntslag daar gestopt tot graaf Herman Frederiks vader Hendrik daar weer met hagemunterij begon. Graaf Hendrik droeg de heerlijkheid in 1618 over aan zijn zoon Herman Frederik, maar hield de munt tot 1626 in eigen hand. Toen graaf Herman Frederik het beheer in handen kreeg, werd Stevensweert nog meer een hagemunt dan het al was. Zo werden er duiten geslagen met het opschrift SST INSV LA, wat staat voor Sancti Stephani Insula, een Latijnse benaming voor Stevensweert. Deze afkorting lijkt veel op TRANS ISVLA NIA ofwel Overijssel, zodat de munten gemakkelijk voor de gangbaardere Overijsselse duiten konden doorgaan. Toen Stevensweert in 1632 in handen van de Republiek viel, werd de munt gesloten. Het jaar daarop viel de heerlijkheid weer in Spaanse handen, maar hoewel graaf Herman Frederik tot zijn dood in 1669 heer van Stevensweert bleef, werd de munt nooit meer geopend.
Stevensweert hoorde van oudsher tot Opper-Gelre, gelegen op een natuurlijk eiland dat door twee armen van de Maas gevormd wordt. Een aldaar aanvankelijk eenvoudig gebouwde woontoren groeide in de late middeleeuwen uit tot een machtig kasteel. De heerlijkheid werd in de 16e eeuw verworven door de graven van den Bergh. Ten tijde van de 80-jarige oorlog zouden zij de kant kiezen van Spanje, en voerden zij onder meer het bewind over het Spaanse Opper-Gelre. Frederik van den Bergh liet er in 1580 voor het eerst munten slaan. Met name minderwaardige daalders naar Duits voorbeeld. Dit leidde tot veel protesten uit het Duitse achterland, waarna de productie weer werd gestaakt. In 1611 kwam Stevensweert in bezit van Hendrik van den Bergh (1573-1638), die de muntslag weer hervatte. Maar de grootste productie vond plaats onder diens opvolger Herman Frederik van den Bergh, die in 1618 het bewind overnam. Munttypen van elders werden thans in Stevensweert op grote schaal geïmiteerd, en in de periode 1626-1634 was Stevensweert een hagemunt van formaat. Hendrik van den Bergh had zich in 1632 laten omkopen door de Staatsgezinden. Tijdens een veldtocht langs de Maas speelde hij Opper-Gelre, w.o. de steden Venlo en Roermond, toe aan de Republiek. In de periode 1632-1637 was Opper-Gelre dan ook Staats bezit en in 1633 werd het dorp Stevensweert tot vestingstadje omgebouwd met zeven bastions en vijf ravelijnen. Een patroon die we ook vandaag de dag nog kunnen terugzien. Vanuit deze vesting konden de land- en waterwegen in de omgeving onder controle worden gehouden. Met het Staats bewind was ook definitief een einde gekomen aan de hagemunterij te Stevensweert. De vesting werd door de Spanjaarden echter in 1637 heroverd en pas na de Spaanse Successieoorlog (1701-1714) werd in 1713, tijdens de Vrede van Utrecht, Stevensweert samen met enkele andere gemeenten als Staats-Opper-Gelre toegekend aan de Republiek der Zeven Verenigde Provinciën. Tot 1765 bleef er een garnizoen gelegerd.
Lucas 59 ; Purmer & van der Wiel 9603 ; CNM.2.41.45
licht geoxideerd exemplaar en lichte zwaktes van de slag
fr/zfr à zfr- |
|
| |
|
 |
ZUIDELIJKE NEDERLANDEN (SOUTHERN NETHERLANDS) - GRAAFSCHAP HENEGOUWEN - PHILIPS II, 1555-1598 - Oord 1582, Bergen (Mons)
gewicht 4,50gr. ; koper Ø 26mm.
muntmeester: Jacques de Surhon of Jean Delley
muntteken: burcht
vz. Gekroonde, gepantserde en gedrapeerde buste van Philips II
naar rechts, daaronder 8 ♜ 2, omringd door de tekst;
•PHS•D•G•HISP•Z•REX•DVX•BRA•
kz. Gekroond wapenschild van Oostenrijk-Bourgondië,
omringd door de tekst; •DOMINVS • MIHI • ADIVTOR•
Na de dood van Philips de Goede in 1467 werd het grafelijk munthuis te Valenciennes gesloten. Daarmee kwam voor lange duur een einde aan de muntslag in Henegouwen. Ten tijde van de Tachtigjarig Oorlog heeft nog een korte hervatting van muntslag plaatsgevonden te Bergen (Mons). Het initiatief hiervoor lag niet bij het Spaanse gezag, maar bij dat van de opstandelingen. Zo werden in de jaren 1577-1579 diverse munttypen geslagen in opdracht van de Staten van Henegouwen, zgn. Statenmunten. Na herstel van het Spaanse gezag heeft er vervolgens nog korte tijd (1580-1586) muntslag plaats gevonden van reguliere muntstukken op naam van Philips II. Na 1586 heeft voor Henegouwen geen muntslag meer plaatsgevonden en werd het munthuis definitief gesloten.
Het jaartal is afgekort tot de laatste twee cijfers. De laatste cijfer is erg zwak,
maar de gedeeltelijke contouren van een 2 zijn nog te onderscheiden.
van Gelder & Hoc 232-10 ; Chalon 187 ; de Mey 201 ;
Vanhoudt 321.MO S
Lichte zwaktes van de slag en licht krasje. Schaars.
zfr- |
|
| |
|
 |
ZUIDELIJKE NEDERLANDEN (SOUTHERN NETHERLANDS) - GRAAFSCHAP HENEGOUWEN (HAINAUT) - WILLEM IV VAN BEIEREN, 1404-1417 - Dubbele groot of thuyne z.j., Valenciennes
gewicht 2,82gr. ; zilver Ø 29mm.
vz. Leeuw zittend naar links met voor zich het wapenschild van Beieren-
Henegouwen, binnen een door hek gesloten omheining, binnen een parelcirkel
omringd door de tekst; GVILM⋮DX⋮DЄI⋮GR⋮COM⋮HANOIЄ⋮HOL⋮Z⋮ZЄ′
kz. Lang gevoet kruis geplaatst over een parelcirkel en dubbel gelijnde vierpas
met bladversieringen bij de inbuigingen, omringd door de tekst;
✠ MONЄT - A⋮NOVA⋮ - FAC⋮IN⋮ – VALЄNC
Willem IV van Beieren (Willem VI voor Holland) werd op 5 april 1365 geboren te ′s-Gravenhage als zoon van Albrecht van Beieren en Margaretha van Brieg. Toen zijn vader Albrecht in 1404 overleed volgde hij hem als graaf Willem VI van Holland en Zeeland op. Tevens was hij als Willem II hertog van Beieren-Straubing en als Willem IV graaf van Henegouwen. Willem was in 1385 gehuwd met Margaretha van Bourgondië, een dochter van Philips de Stoute. Uit dit huwelijk werd een kind geboren, hun dochter Jacoba van Beieren. Willem overleed op 31 mei 1417 in het Henegouwse Bouchain en werd begraven in de kerk van de Minderbroeders in Valenciennes in Henegouwen. Jacoba van Beieren volgde hem op als gravin van Holland, Zeeland en Henegouwen.
Na het overlijden van Willem IV, brak een strijd uit om de erfenis van Willem IV. Hij werd opgevolgd door zijn dochter Jacoba van Beieren, maar ook Philips de Goede van Bourgondië maakte aanspraak op de titels van Henegouwen en Holland. Na enige strijd was Jacoba in 1428 gedwongen om tot een akkoord met Philips de Goede te komen. Bij de ″Zoen van Delft″ werd Jacoba op 3 juli 1428 in naam als wettige landsvrouwe erkend, doch de macht kwam feitelijk in handen van haar neef Philips de Goede. In 1433 werd zij gedwongen terug te treden ten gunste van Philips de Goede en gingen Henegouwen en Holland definitief over in Bourgondische handen.
William IV of Bavaria (William VI for Holland) was born on 5 April 1365, in The Hague as the son of Albert of Bavaria and Margaret of Brieg. When his father Albert died in 1404, he succeeded him as Count William VI of Holland and Zeeland. He was also Duke of Bavaria-Straubing as William II and Count of Hainaut as William IV. William married Margaret of Burgundy, a daughter of Philip the Bold, in 1385. One child was born from this marriage, their daughter James of Bavaria. William died on 31 May 1417, in Bouchain, Hainaut, and was buried in the church of the Friars Minor in Valenciennes, Hainaut. Jacoba van Beieren (Jeanne of Bavaria) succeeded him as Countess of Holland, Zeeland, and Hainaut.
After the death of William IV of Bavaria (Willem VI for Holland) in 1417, a battle broke out over the inheritance of William IV. He was succeeded by his daughter Jacoba van Beieren (Jeanne of Bavaria), but Philip the Good of Burgundy also claimed the titles of Hainaut and Holland. After some struggle, Jacoba was forced to come to an agreement with Philip the Good in 1428. At the ″Zoen van Delft″ Jacoba was officially recognized as the legal countess of Hainaut and Holland on July 3, 1428, but the power actually fell into the hands of her cousin Philip the Good. In 1433 she was forced to abdicate in favor of Philip the Good and Hainaut and Holland finally passed into Burgundian hands.
Chalon 137 ; de Mey 149 ; van der Chijs IX,17 (Holland) ;
Lucas 160 ; van Gelder noot 16 ; Vanhoudt G.559
zwaktes van de slag
fr/zfr |
|
| |
|
 |
NOORDELIJKE NEDERLANDEN (NETHERLANDS) - GRAAFSCHAP HOLLAND - KAREL V, 1506-1555 - Vierstuiverstuk 1546, Dordrecht
gewicht 6,12gr. ; zilver Ø 31mm.
Willem Blasiusz. Boucquet
muntteken roos
vz. Gekroonde dubbelkoppige rijksadelaar binnen een dubbel gelijnde cirkel,
omringd door de tekst; CAROLVS•D•G•ROM•IMP′•HISP′•REX•D•BVRG.6
kz. Gekroond wapen van Oostenrijk-Bourgondië, rustend op Bourgondische kruis,
binnen een parelcirkel, omringd door de tekst;
❀DA - MIHI•VIRTVTE - COT - RA•HOSTEST -VO
Dit munttype stond ook wel bekend als vlieger of krabbelaar. Opmerkelijk genoeg heeft men het jaartal afgekort tot slechts een 6. We zien bij Holland pas vanaf 1545 het gebruik van afgekorte jaartallen haar intrede doen, in de regel de 2 laatste cijfers, hetgeen samenvalt met het gebruik van een C i.p.v. een K in de naam Karolus/Carolus. Daarmee komt alleen het jaartal 1546 in aanmerking. Het jaartal 1546 komt maar hoogst sporadisch voor in de handel en collecties. Uiterst zeldzaam.
vgl. van Gelder & Hoc 189-6b ; van der Chijs - (vgl. XXXVIII, 42) ;
Vanhoudt 226.DO RRR
kleine zwaktes van de slag, doch voor type een net exemplaar
zfr- |
|
| |
|
 |
ZUIDELIJKE NEDERLANDEN (SOUTHERN NETHERLANDS) - GRAAFSCHAP HENEGOUWEN (HAINAUT) - WILLEM IV VAN BEIEREN, 1404-1417 - Dubbele groot of thuyne z.j., Valenciennes
gewicht 2,70gr. ; zilver Ø 29mm.
vz. Leeuw zittend naar links met voor zich het wapenschild van Beieren-
Henegouwen, binnen een door hek gesloten omheining, binnen een parelcirkel
omringd door de tekst; GVILM⋮DX⋮DЄI⋮GR⋮COM⋮HANOIЄ⋮HOL⋮Z⋮ZЄ′
kz. Lang gevoet kruis geplaatst over een parelcirkel en dubbel gelijnde vierpas
met bladversieringen bij de inbuigingen, omringd door de tekst;
✠ MONЄT - A⋮NOVA⋮ - FAC⋮IN⋮ – VALЄNC
Willem IV van Beieren (Willem VI voor Holland) werd op 5 april 1365 geboren te ′s-Gravenhage als zoon van Albrecht van Beieren en Margaretha van Brieg. Toen zijn vader Albrecht in 1404 overleed volgde hij hem als graaf Willem VI van Holland en Zeeland op. Tevens was hij als Willem II hertog van Beieren-Straubing en als Willem IV graaf van Henegouwen. Willem was in 1385 gehuwd met Margaretha van Bourgondië, een dochter van Philips de Stoute. Uit dit huwelijk werd een kind geboren, hun dochter Jacoba van Beieren. Willem overleed op 31 mei 1417 in het Henegouwse Bouchain en werd begraven in de kerk van de Minderbroeders in Valenciennes in Henegouwen. Jacoba van Beieren volgde hem op als gravin van Holland, Zeeland en Henegouwen.
Na het overlijden van Willem IV, brak een strijd uit om de erfenis van Willem IV. Hij werd opgevolgd door zijn dochter Jacoba van Beieren, maar ook Philips de Goede van Bourgondië maakte aanspraak op de titels van Henegouwen en Holland. Na enige strijd was Jacoba in 1428 gedwongen om tot een akkoord met Philips de Goede te komen. Bij de ″Zoen van Delft″ werd Jacoba op 3 juli 1428 in naam als wettige landsvrouwe erkend, doch de macht kwam feitelijk in handen van haar neef Philips de Goede. In 1433 werd zij gedwongen terug te treden ten gunste van Philips de Goede en gingen Henegouwen en Holland definitief over in Bourgondische handen.
William IV of Bavaria (William VI for Holland) was born on 5 April 1365, in The Hague as the son of Albert of Bavaria and Margaret of Brieg. When his father Albert died in 1404, he succeeded him as Count William VI of Holland and Zeeland. He was also Duke of Bavaria-Straubing as William II and Count of Hainaut as William IV. William married Margaret of Burgundy, a daughter of Philip the Bold, in 1385. One child was born from this marriage, their daughter James of Bavaria. William died on 31 May 1417, in Bouchain, Hainaut, and was buried in the church of the Friars Minor in Valenciennes, Hainaut. Jacoba van Beieren (Jeanne of Bavaria) succeeded him as Countess of Holland, Zeeland, and Hainaut.
After the death of William IV of Bavaria (Willem VI for Holland) in 1417, a battle broke out over the inheritance of William IV. He was succeeded by his daughter Jacoba van Beieren (Jeanne of Bavaria), but Philip the Good of Burgundy also claimed the titles of Hainaut and Holland. After some struggle, Jacoba was forced to come to an agreement with Philip the Good in 1428. At the ″Zoen van Delft″ Jacoba was officially recognized as the legal countess of Hainaut and Holland on July 3, 1428, but the power actually fell into the hands of her cousin Philip the Good. In 1433 she was forced to abdicate in favor of Philip the Good and Hainaut and Holland finally passed into Burgundian hands.
Chalon 137 ; de Mey 149 ; van der Chijs IX,17 (Holland) ;
Lucas 160 ; van Gelder noot 16 ; Vanhoudt G.559
lichte zwaktes van de slag
zfr |
|
| |
|
 |
ZUIDELIJKE NEDERLANDEN (SOUTHERN NETHERLANDS) - GRAAFSCHAP VLAANDEREN - LODEWIJK I VAN VLAANDEREN (LODEWIJK II VAN NEVERS), 1322-1346 - ½ Groot z..j. (1334-1337), Gent
gewicht 1,80gr. ; zilver Ø 21mm.
muntmeester Percheval du Porche
vz. Klimmende Vlaamse leeuw naar links binnen een zespas,
binnen een parelcirkel, omringd door de tekst;
✠ MONETA:GANDENSIS
kz. Lang gevoet kruis geplaatst over een parelcirkel, om en om
een adelaar en leeuw in de hoeken, omringd door de tekst;
LVDO - VIC: OMES - FLΛD′
Stempelkenmerken: alle A′s op de voorzijde hebben een dwarsstreepje, die op de keerzijde niet. Geen anulet op de L in LVDOVIC, wel een anulet op de L FLΛD in , twee anuletten binnen de O in COMES.
Gaillard 187 ; de Mey 126 ; Elsen 5 ; Martiny 16-2 ;
collectie de Wit 1303 ; Vanhoudt G.2573 S
kleine zwaktes van de slag en lciht gesnoeid
zfr-/zfr |
|
| |
|
 |
SEVERUS ALEXANDER, 222-235 - AE Sestertius, Rome (232)
weight 21,15gr. ; bronze Ø 29mm.
obv. Bust of Severus Alexander, laureate, draped, cuirassed, right,
surrounded by the legend; IMP ALEXANDER PIVS AVG
rev. Spes, draped, walking left, holding flower in right hand and raising
skirt with left hand, S - C across lower fiels, surrounded by the legend;
SPES PVBLICA
In Roman mythology, Spes is the personification and goddess of Hope. She is the Roman equivalent of the Greek goddess Elpis. Originally viewed as a nature goddess of fruitful fields and gardens (agriculture), she was later invoked for weddings, births (promise of children), and overall good fortune. Eventually, she became the symbol of the state′s hopes for empire and prosperity.
She was traditionally portrayed as a young, graceful maiden walking forward, lifting the hem of her dress with one hand, and holding a budding flower (or grain) in the other, symbolizing the promise of new beginnings. Her most notable shrine was built in the mid-3rd century BC in the Forum Holitorium (the bustling vegetable and herb market in Rome).
She was a highly popular figure on Roman currency, used frequently by emperors on coins inscribed with Spes Publica ("the hope of the people") to signify a bright future under their rule.
Cohen 549 ; RIC 648d ; Sear 8019var.
vf- |
|
| |
|
 |
SEVERUS ALEXANDER, 222-235 - AE Sestertius, Rome (232)
weight 19,28gr. ; bronze Ø 29mm.
obv. Laureate bust of Severus Alexander right, draped over left shoulder,
surrounded by the legend; IMP ALEXANDER PIVS AVG
rev. Spes, draped, walking left, holding flower in right hand and raising
skirt with left hand, S - C across fiels, surrounded by the legend;
SPES PVBLICA
In Roman mythology, Spes is the personification and goddess of Hope. She is the Roman equivalent of the Greek goddess Elpis. Originally viewed as a nature goddess of fruitful fields and gardens (agriculture), she was later invoked for weddings, births (promise of children), and overall good fortune. Eventually, she became the symbol of the state′s hopes for empire and prosperity.
She was traditionally portrayed as a young, graceful maiden walking forward, lifting the hem of her dress with one hand, and holding a budding flower (or grain) in the other, symbolizing the promise of new beginnings. Her most notable shrine was built in the mid-3rd century BC in the Forum Holitorium (the bustling vegetable and herb market in Rome).
She was a highly popular figure on Roman currency, used frequently by emperors on coins inscribed with Spes Publica ("the hope of the people") to signify a bright future under their rule.
Cohen 547var. ; RIC 648 ; BMC 902 ; Sear 8019
vf- |
|
| |
|
 |
SEVERUS ALEXANDER, 222-235 - AE Sestertius, Rome (231)
weight 19,13gr. ; bronze Ø 28mm.
obv. Laureate head of Severus right, light drapery on left shoulder,
surrounded by the legend; IMP ALEXANDER PIVS AVG
rev. Providentia (or Annona), draped, standing left, holding two corn-ears
in right hand and cornucopiae in left hand; on ground, modius, S - C
across lower field, surrounded by the legend; PROVIDENTIA AVG
In ancient Roman religion, Annona (or Providentia) is the divine personification of the grain supply to the city of Rome. She is closely connected to the goddess Ceres, with whom she is often depicted in art. Annona, often as Annona Augusti, was a creation of Imperial religious propaganda, manifested in iconography and cult practice. Annona is typically depicted with a cornucopia (horn of plenty) in her arm, and a ship′s prow in the background, alluding to the transport of grain into the harbor of Rome. On coins, she frequently stands between a modius (grain-measure) and the prow of a galley, with ears of grain in one hand and a cornucopia in the other; sometimes she holds a rudder or an anchor.
In the propaganda of Claudius, the cult of Ceres Augusta made explicit the divine power that lay in the Imperial provision of the annona, the grain supply to the city. Annona Augusti appears on coins late in the reign of Nero, when the Cult of Virtues came into prominence in the wake of the Pisonian conspiracy. She embodied two of the material benefits of Imperial rule, along with Securitas Augusti, ″Augustan Security,″ and often appeared as part of a pair with Ceres. On Neronian coinage, Ceres, Annona, and Abundantia (″Abundance″) were closely associated.
Annona also appears on coins issued under Vespasian, where along with other Virtues she represents the restoration of confidence in the principate, and on the coinage of Titus, Domitianus, Trajanus, Hadrianus, Antoninus Pius, and Septimius Severus. She was a particular favorite in Trajanus′ propaganda, which sought to portray his reign as a renewal and a prosperous new era for humanity; hence Annona often appears with a symbolic child. In the context of Trajanic politics, Annona represented Rome′s grain independence from its traditional supplier Egypt.
This coin was minted in recognition of Severus′ prudent policy regarding the annual grain supply of the city of Rome. Severus Alexander was born in 208 in Phoenician Caesarea as Marcus Julius Gessius Alexianus. At the age of 14, he became Emperor of Rome, first under the regency of his grandmother Julia Maesa, and later under that of his mother Julia Mamaea. He was a capable and moderate administrator who favored negotiation over war. This attitude was ultimately not appreciated by his military staff, which led to the assassination of him and his mother in 235. This marked the beginning of a series of soldier-emperors, of whom his successor Maximinus I Thrax (235–238) was the first.
Cohen 501 ; RIC 250 ; BMC 875 ; Sear 7922
attractive dark patina
vf |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
 |
SEVERUS ALEXANDER, 222-235 - AR Denarius, Rome (232)
weight 2,27gr. ; silver Ø 19mm.
obv. Laureate and draped bust of Severus right, surrounded
by the legend; IMP ALEXANDER PIVS AVG
rev. Spes advancing left, holding flower and lifting skirt,
surrounded by the legend; SPES PVBLICA
In Roman mythology, Spes is the personification and goddess of Hope. She is the Roman equivalent of the Greek goddess Elpis. Originally viewed as a nature goddess of fruitful fields and gardens (agriculture), she was later invoked for weddings, births (promise of children), and overall good fortune. Eventually, she became the symbol of the state′s hopes for empire and prosperity.
She was traditionally portrayed as a young, graceful maiden walking forward, lifting the hem of her dress with one hand, and holding a budding flower (or grain) in the other, symbolizing the promise of new beginnings. Her most notable shrine was built in the mid-3rd century BC in the Forum Holitorium (the bustling vegetable and herb market in Rome).
She was a highly popular figure on Roman currency, used frequently by emperors on coins inscribed with Spes Publica ("the hope of the people") to signify a bright future under their rule.
Cohen 546 ; RIC 254 ; BMC 897 ; Sear 7927
Minor flan crack. Attractive toning.
f/vf à vf- |
|
| |
|
 |
SEVERUS ALEXANDER, 222-235 - AR Denarius, Rome (233)
weight 2,88gr. ; silver Ø 20mm.
obv. Laureate bust of Severus right, wearing cuirass and paludamentum,
surrounded by the legend; IMP ALEXANDER PIVS AVG
rev. Sol Invictus, radiate, nude except cloak over left shoulder, walking left,
holding whip in left hand, surrounded by the legend; PM TR P XII COS III PP
Sol, in Roman religion, name of two distinct sun gods at Rome. The original Sol, or Sol Indiges, had a shrine on the Quirinal, an annual sacrifice on 9 August, and another shrine, together with Luna, the moon goddess, in the Circus Maximus. Although the cult appears to have been native, the Roman poets equated him with the Greek sun god Helios. Sol Indiges was of minor importance whose cult had petered out by the first century AD.
At the time of Emperor Elagabalus we see a revival of the Sol worship, but this was a completely different Sol from earlier times. This Sol Invictus was a Syrian sun god (Elagabal), whose cult was first promoted in Rome under Elagabalus. Elagabalus (218–222) built a temple to him as Sol Invictus on the Palatine and attempted to make his worship the principal religion at Rome, without much success. Like his cousin Elagabalus, Alexianus, the later Severus Alexander, was also a priest of the sun god Elagabal at the Syrian town of Emesa and probably also Severus Alexander wanted to promote the worship of Sol Invictus, also with little success. The emperor Aurelian (270–275) later reestablished the worship and erected a magnificent temple to Sol in the Campus Agrippae. The worship of Sol as special protector of the emperors and of the empire remained the chief imperial cult until it was replaced by Christianity.
Cohen 440 ; RIC 120 ; BMC 930 ; Sear 7915
some minor scratches ans light traces of oxidation
vf- |
|
| |
|
|
| |
|
|
